Immuniteit

Publiek

Woorden in deze lijst (15)

Origineel

Incubatietijd: De tijd die verstrijkt tussen het binnendringen van de ziekteverwekker en het optreden van de eerste ziekteverschijnselen.
Primaire reactie: De eerste vorming van antistoffen na een besmetting met een antigeen.
Secundaire reactie: De reactie waarbij door geheugencellen vrijwel onmiddellijk een grote hoeveelheid antistof wordt gevormd bij een tweede besmetting met hetzelfde antigeen.
Immuun: De toestand waarbij een persoon na een eerdere besmetting of vaccinatie bij een nieuwe besmetting meestal geen ziekteverschijnselen meer krijgt door een snelle afweerreactie.
Natuurlijke immuniteit: Immuniteit die ontstaat als reactie op het binnendringen van een ziekteverwekker.
Kunstmatige immuniteit: Immuniteit die wordt opgewekt door opzettelijke blootstelling aan een antigeen.
Immunisatie: Het opwekken van immuniteit door opzettelijke blootstelling aan een antigeen.
Vaccinatie: De toediening van een vaccin dat het afweersysteem activeert en daardoor immuniteit opwekt.
Vaccin: Een stof bestaande uit gedode of verzwakte ziekteverwekkers of delen daarvan die het afweersysteem activeert.
Vaccinatiegraad: Het percentage van de bevolking dat is ingeënt tegen een bepaalde ziekte.
Actieve immunisatie: Een vorm van immunisatie waarbij het afweersysteem zelf wordt geactiveerd om antistoffen en geheugencellen aan te maken.
Passieve immunisatie: Een vorm van immunisatie waarbij direct antistoffen worden toegediend voor een kortdurende bescherming, zonder aanmaak van eigen geheugencellen.
Antiserum: Bloedplasma met een hoge concentratie specifieke antistoffen tegen bepaalde vergiften of ziekteverwekkers.
Monoklonale antistof: Antistoffen van één type die met behulp van biotechnologie worden geproduceerd.
Immunotherapie: Een medische behandeling waarbij het eigen afweersysteem wordt versterkt of ingezet om een ziekte te bestrijden.