Begrippen van Elektrische stroom

Publiek

Woorden in deze lijst (15)

Origineel

Elektrische stroom: De verplaatsing van elektrische lading, meestal door elektronen, als gevolg van een spanningsverschil.
Elektrische lading: Een fysieke eigenschap van materie die een kracht veroorzaakt wanneer geplaatst in een elektromagnetisch veld.
Proton: Een subatomair deeltje met een positieve lading, gevonden in de kern van een atoom.
Neutron: Een subatomair deeltje zonder elektrische lading, gevonden in de kern van een atoom.
Elektron: Een subatomair deeltje met een negatieve lading, dat rond de kern van een atoom beweegt.
Ion: Een atoom of molecuul met een netto elektrische lading door het verlies of de winst van een of meer elektronen.
Geleider: Een materiaal dat elektrische stroom goed geleidt, zoals koper.
Isolator: Een materiaal dat elektrische stroom niet goed geleidt, zoals lucht of kunststof.
Spanningsbron: Een apparaat of systeem dat elektrische energie levert, zoals een batterij.
Stroomkring: Een gesloten pad waarlangs elektrische stroom kan vloeien.
Coulomb: De eenheid van elektrische lading in het SI-stelsel.
Ampère: De eenheid van elektrische stroomsterkte in het SI-stelsel.
Elementaire lading: De kleinste eenheid van elektrische lading, gelijk aan de lading van een proton of elektron.
Vrij elektron: Een elektron dat niet gebonden is aan een atoom en vrij kan bewegen door een geleider.
Metaalrooster: De structuur van een metaal waarin atomen op vaste posities zitten en vrije elektronen kunnen bewegen.