Verworven afweer en antistoffen

Publiek

Woorden in deze lijst (14)

Origineel

Verworven afweer: Afweer die zich richt op de bestrijding van één specifiek type ziekteverwekker.
Dendritische cellen: Witte bloedcellen uit de aangeboren afweer die ziekteverwekkers opnemen en de verworven afweer starten.
Macrofagen: Witte bloedcellen die ziekteverwekkers fagocyteren en antigenen presenteren aan andere witte bloedcellen.
MHC-II-moleculen: Eiwitten op het celmembraan van witte bloedcellen die antigenen van ziekteverwekkers presenteren aan andere afweercellen.
Antigeen presenterende cel (APC): Een witte bloedcel die na fagocytose van een ziekteverwekker de lichaamsvreemde antigenen toont aan andere witte bloedcellen van de verworven afweer.
Lymfeknopen: Plaatsen in het lymfesysteem met veel witte bloedcellen waar de verworven afweer wordt geactiveerd.
B-cellen: Lymfocyten die betrokken zijn bij de productie van antistoffen en hun ontwikkeling afmaken in de lymfeknopen.
T-cellen: Lymfocyten die in het beenmerg ontstaan en in de thymus rijpen om specifieke lichaamsvreemde antigenen te herkennen.
Thymus: Een orgaan achter het borstbeen waar T-cellen worden getest op hun reactie op lichaamseigen eiwitten.
T-helpercel (Th-cel): Een type T-cel dat andere lymfocyten activeert nadat het contact heeft gemaakt met een passende antigeen presenterende cel.
Cytotoxische T-cellen (Tc-cellen): Lymfocyten die specifiek geïnfecteerde lichaamscellen doden door ze lek te maken.
Immunoglobulines (Ig's): Receptoreiwitten op het celmembraan van B-cellen die dezelfde vorm hebben als de antistoffen die de cel later gaat maken.
Plasmacellen: Cellen die ontstaan uit geactiveerde B-lymfocyten en grote hoeveelheden antistoffen produceren.
Antistoffen: Y-vormige eiwitmoleculen die koppelen aan specifieke ziekteverwekkers zodat deze gemakkelijker door fagocyten kunnen worden vernietigd.