Gaswisseling

Publiek

Woorden in deze lijst (24)

Origineel

Gaswisseling: Het proces waarbij het lichaam gassen uit de lucht opneemt en gassen aan de lucht afgeeft.
Neusslijmvlies: De bekleding van de neusholte die de binnenstromende lucht vochtig maakt en verwarmt.
Trilhaarepitheel: De buitenste laag cellen van het slijmvlies waarin slijmproducerende cellen en trilhaarcellen voorkomen die slijm naar de keelholte transporteren.
Bijholten: Holten in de schedelbeenderen, zoals de kaakholten en de voorhoofdsholte, die bekleed zijn met slijmvlies en verbonden zijn met de neusholte.
Stembanden: Stevige vliezen in het strottenhoofd die gaan trillen als er lucht langskomt, waardoor geluid ontstaat.
Bronchiën: Vertakkingen van de luchtpijp waarin hoefijzervormige kraakbeenringen zitten.
Bronchiolen: Kleine zijtakjes van de bronchiën waarvan de wanden spierweefsel bevatten in plaats van kraakbeenringen.
Longblaasjes: Blaasjes aan de uiteinden van de fijnste bronchiolen waar de gaswisseling plaatsvindt.
Alveolair vocht: Een dun laagje vocht aan de binnenkant van de wand van de longblaasjes.
Longhaarvaten: Een netwerk van fijne bloedvaatjes rondom de longblaasjes waar diffusie van gassen plaatsvindt.
Partiële zuurstofdruk: Het aandeel van zuurstof in de totale luchtdruk, aangeduid als pO2.
Wet van Fick: De natuurkundige formule die de diffusiesnelheid beschrijft op basis van oppervlak, afstand en concentratie- of drukverschil.
Aerosol: Meer of minder fijn verdeelde vloeistof of vaste stof in een gas.
Hemoglobine: Een eiwitmolecuul in de rode bloedcellen bestaande uit globine en vier heemgroepen dat zuurstof bindt.
Oxyhemoglobine: De verbinding die ontstaat wanneer zuurstof aan hemoglobine wordt gebonden.
Myoglobine: Eiwit in de spieren dat zuurstof kan binden en afgeven.
Verzadigingskromme: Diagram dat het verband weergeeft tussen de pO2 van het interne milieu en het percentage verzadigde hemoglobine.
Bohr-effect: De verschuiving waarbij door een lagere pH meer zuurstofmoleculen vrijkomen uit oxyhemoglobine.
Waterstofcarbonaationen: De vorm (HCO3-) waarin het grootste deel van de koolstofdioxide door het bloedplasma wordt vervoerd.
Koolzuuranhydrase: Het enzym in rode bloedcellen dat de evenwichtsreactie tussen koolstofdioxide en water versnelt.
Tracheeën: Sterk vertakte adembuizen bij insecten die gassen rechtstreeks naar de cellen vervoeren.
Stigmata: De openingen van de tracheeën in het achterlijf van een insect.
Kieuwen: Gaswisselingsorganen bij vissen opgebouwd uit kieuwbogen, kieuwplaatjes en kieuwlamellen.
Tegenstroomprincipe: Het verschijnsel waarbij de stroomrichting van het water tegengesteld is aan de stroomrichting van het bloed voor maximale zuurstofopname.