MEMO - 4/5/6 vwo - Begrippen - De klassieke oudeheid

Robin

Publiek

Woorden in deze lijst (29)

Origineel

aristocratie: Vorm van bestuur waarbij de macht beperkt blijft tot een aantal families adel, erfelijk
Bijbel: Het heilige boek van de christenen, dat uit twee delen bestaat: het Oude Testament en het Nieuwe Testament
burgerrecht: Een recht dat toebehoort aan de erkende bewoners van een stad of staat ('burgers').
christendom: Monotheïstische godsdienst die het geheel van christelijke waarden, voorschriften en gebruiken omvat en die is gebaseerd op de Bijbel.
concilie: Vergadering van de christelijke kerk waarin besluiten worden genomen over de juiste interpretatie van de christelijke leer.
consul: De hoogste ambtsdrager in de Romeinse Republiek; de twee consuls werden jaarlijks gekozen uit de senaat en waren verantwoordelijk voor het burgerlijk en militaire bestuur.
dictator: Alleenheerser (oorspronkelijk alleen voor een korte periode).
directe democratie: Vorm van bestuur waarbij alle burgers het recht hebben om rechtstreeks mee te beslissen over het beleid.
Germanen: Boerenvolken in Midden-Europa en Noord-Europa die rond het begin van de jaartelling een Germaanse taal spraken.
hellenisme: De Griekse beschaving na de veroveringen van het (Midden-)Oosten door Alexander de Grote.
imperium: Een groot rijk waarin een vorst of regering over verschillende volken heerst. Letterlijk: opperheerschappij.
jodendom: Monotheïstische godsdienst van de joden, gebaseerd op de boeken van de Hebreeuwse Bijbel (in de christelijke Bijbel het Oude Testament).
keizerrijk: Een rijk dat wordt bestuurd door een keizer.
klassieke cultuur: Grieks-Romeinse cultuur.
magistraat: Bestuurder die tijdelijk een niet-erfelijk overdraagbare functie vervult.
monotheïsme: Het geloof in één god.
oligarchie: Bestuur door een kleine elite.
oosters schisma: De breuk in 1054 tussen het christendom onder leiding van de paus in Rome en het orthodoxe christendom in het Oost-Romeinse Rijk.
orthodox: Letterlijk: volgens de ware leer; onder andere gebruikt voor de christelijke kerken in het Oost-Romeinse Rijk na het oosters schisma van 1054.
ostracisme: Het verschijnsel dat Atheense burgers een politicus uit hun midden konden verbannen door hem weg te stemmen. (Letterlijk: schervengericht.)
patronage: Het verschijnsel dat een machtig man (de patroon) burgers van lage afkomst (zijn cliënten) beschermt in ruil voor politieke steun.
pax romana: Een periode van betrekkelijke rust in het Romeinse Rijk (27 v.C.–180 n.C.). (Letterlijk: Romeinse vrede.)
polis: Stadstaat (een stad plus het omringende gebied) met een zelfstandig bestuur.
republiek: Staat die door (een deel van) de burgers zelf wordt bestuurd en niet door een koning of keizer.
senaat: Het voornaamste bestuurlijke orgaan van de Romeinse Republiek.
staatsgodsdienst: Een godsdienst die is voorgeschreven voor iedereen die voor de staat werkt.
tiran: Tijdelijke alleenheerser, later met de betekenis van 'hardvochtig heerser'.
volksvergadering: Politiek orgaan waarin de burgers van een land bijeenkomen om deel te nemen aan de besluitvorming in hun staat.
volksverhuizing: De verplaatsing van een grote groep mensen (een volk) over een grote afstand.