Begrippen van Strafrecht: strafuitsluitingsgronden, soorten straffen en functies van straffen

Publiek

Woorden in deze lijst (20)

Origineel

Afschrikking: Doel van straf om herhaling van het delict te voorkomen.
Afwezigheid van schuld: Situatie waarin een persoon niet wist en niet kon weten dat hij een strafbaar feit pleegde.
Ambtelijk bevel: Een bevel van een bevoegd gezag dat een anders strafbare handeling rechtvaardigt.
Beveiligen van de samenleving: Doel van straf om de samenleving te beschermen tegen gevaarlijke personen.
Bijkomende straffen: Straf die naast een hoofdstraf kan worden opgelegd en verband houdt met het gepleegde delict.
Hoofdstraffen: De belangrijkste straffen zoals gevangenisstraf, taakstraf en geldboete.
Noodweer: Zelfverdediging waarbij het gepleegde geweld gerechtvaardigd is.
Noodweer-exces: Overschrijding van de grenzen van zelfverdediging door de omstandigheden.
Ontoerekeningsvatbaarheid: Toestand waarin een persoon niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn daden door een psychische stoornis.
Overmachtnoodtoestand: Situatie waarin een wetsovertreding gerechtvaardigd is door een dringende noodzaak.
Psychische overmacht: Een toestand van geestelijke druk die een strafbaar feit deels verontschuldigt.
Rechtvaardigingsgronden: Omstandigheden die maken dat een strafbaar feit niet strafbaar is.
Resocialisatie: Doel van straf om de veroordeelde te helpen terugkeren in de maatschappij.
Schulduitsluitingsgronden: Omstandigheden die maken dat een dader wel strafbaar is, maar niet schuldig.
Strafrecht: Het geheel van rechtsregels dat bepaalt welke gedragingen strafbaar zijn en welke straffen daarop van toepassing zijn.
Strafrechtelijke maatregel: Maatregel die de schade van een delict herstelt of de samenleving beschermt.
Strafuitsluitingsgronden: Redenen waarom een persoon niet strafbaar is, ondanks dat een strafbaar feit is gepleegd.
TBS: Terbeschikkingstelling, een maatregel voor behandeling van personen met een psychische stoornis.
Voorkomen van eigenrichting: Doel van straf om te voorkomen dat slachtoffers zelf wraak nemen.
Wraken en vergelding: Doel van straf waarbij misdaad niet mag lonen en een tegenprestatie wordt geëist.