Begrippen Oorlog en vrede

Publiek

Woorden in deze lijst (15)

Origineel

dekolonisatie: De koloniale status van een land omzetten in een onafhankelijke staat. Gaat vaak gepaard met oorlog.
dienstplicht: Verplichting voor burgers om gedurende een bepaalde tijd militaire dienst te nemen.
guerrillastrijders: Soldaten die niet tot het 'gewone' geregelde leger behoren, maar in kleine, ongeüniformeerde groepjes de vijand schade toebrengen, meestal door sabotage.
isolationisme: Politiek van de VS (de nieuwe wereld) om zich niet te bemoeien met de oude wereld, Europa. In 1917 verlaat de VS deze politiek voor het eerst; in 1941 opnieuw.
nationalisme: Politiek streven van mensen vanaf het einde van de achttiende eeuw waarbij ieder volk (=natio,natie) het recht heeft op een onafhankelijke staat. Tegenwoordig verwijst het begrip ook naar een sterke aanhankelijkheid aan het eigen land, dat men beter vindt dan andere landen.
rechtvaardige oorlog: Een oorlog die naar de mening van velen geoorloofd is op basis van het volkenrecht; meestal een defensieve oorlog. De beslissing hierover ligt tegenwoordig bij de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.
ridderideaal: Opvattingen die de middeleeuwse adel (de krijgsmacht) huldigde ten aanzien van oorlog en vrede. Maar het ideaal kwam ook in zijn algemeenheid tot uiting in veel andere omgangsvormen.
vetorecht: Het recht van een van de vaste leden van de Veiligheidsraad om tegen te stemmen.
vietnamisering: De oorlog overlaten aan de bevolking van Vietnam.
Volkenbond: Een wereldorganisatie, voorloper van de VN tussen 1920 en 1940.
volkenrecht: Het recht dat de betrekkingen tussen staten regelt (ook wel internationaal recht genoemd); bijvoorbeeld afspraken over het onderhouden van diplomatieke betrekkingen, het dragen van een diplomatiek paspoort, het uitleveren van criminelen, de controle aan grenzen, de behandeling van krijgsgevangenen.
vreedzame coëxistentie: De politiek van de Sovjet-Unie na de dood van Stalin, van 1953 tot rond 1965. Doel was het erkennen van twee ideologisch verschillende blokken en het voorkomen dat die blokken elkaar met militair geweld te lijf gingen. De strijd kon ook met andere middelen gevoerd worden, zoals economische.
zelfbeschikkingsrecht: Het recht dat ieder volk zou bezitten om een eigen onafhankelijke staat te stichten.
collectieve veiligheid: Afspraken tussen staten om samen (collectief) de vrede en veiligheid in de wereld te garanderen.
collectivisatie: De landbouwgrond en de productiemiddelen worden collectief eigendom; het land wordt in productieteams bewerkt. Particuliere goederen (bijvoorbeeld landbouwgrond) onteigenen (afnemen) en samenvoegen tot een geheel dat dan gemeenschappelijk beheerd wordt of door de staat bestuurd wordt. Vond vooral plaats in communistische staten. Maar ook Israël kent collectieve boerderijen.