Longventilatie

Publiek

Woorden in deze lijst (18)

Origineel

Caissonziekte: Een aandoening waarbij stikstofbellen in weefsels en bloedvaten ontstaan die afsluitingen veroorzaken, vaak optredend na een snelle stijging uit diep water.
Longventilatie: Het voortdurend verversen van de lucht in de longen om de pO2 en pCO2 constant te houden.
Longvlies: Het vlies dat tegen de longen aan ligt en ermee is vergroeid.
Borstvlies: Het vlies dat is vergroeid met de ribben, de binnenste tussenribspieren en het middenrif.
Interpleurale ruimte: De ruimte tussen het longvlies en het borstvlies waarin alleen een dunne laag vloeistof zit en geen lucht.
Ribademhaling: Vorm van ademhaling waarbij de ribben en het borstbeen bewegen, ook wel borstademhaling genoemd.
Middenrifademhaling: Vorm van ademhaling waarbij het middenrif beweegt, ook wel buikademhaling genoemd.
Klaplong: Een situatie waarbij er lucht tussen het borstvlies en het longvlies komt, waardoor de long inklapt.
Ademvolume: De hoeveelheid lucht die per ademhaling bij een rustige ademhaling wordt in- en uitgeademd.
Dode ruimte: De lucht in de luchtwegen (zoals bronchiën en luchtpijp) die niet deelneemt aan de gaswisseling bij de longblaasjes.
Inspiratoir reservevolume: De hoeveelheid lucht die bij een maximale inademing extra kan worden ingeademd.
Expiratoir reservevolume: De hoeveelheid lucht die bij een maximale uitademing extra kan worden uitgeademd.
Restvolume: De hoeveelheid lucht die na een maximale uitademing altijd in de longen achterblijft.
Vitale capaciteit: De hoeveelheid lucht die in één ademhaling maximaal kan worden verplaatst.
Longcapaciteit: Het totale longvolume, bestaande uit de vitale capaciteit en het restvolume samen.
Ademcentrum: Gedeelte in de hersenstam dat de diepte en snelheid van de ademhaling aanpast aan de omstandigheden.
Chemoreceptoren: Zintuigcellen die de koolstofdioxideconcentratie van het bloed waarnemen.
Rekreceptoren: Receptoren in de bronchiën die de rektoestand van de longen waarnemen en de inademing kunnen remmen.