DNA en RNA

Publiek

Woorden in deze lijst (14)

Origineel

DNA: Deoxyribo Nucleic Acid; molecuul dat de genetische code van een organisme bevat en is opgebouwd uit nucleotideketens met de suiker D-2-deoxyribose, een fosfaatgroep en vier basen.
Chromosoom: Staafvormige structuur in de celkern bestaande uit een steuneiwit waar een DNA-molecuul omheen gewikkeld is.
Nucleotideketen: Een polyesterketen die de bouwsteen vormt van DNA en RNA, opgebouwd uit monosachariden, fosfaatgroepen en basen.
Dubbele helix: De spiraalstructuur van DNA waarbij twee nucleotideketens in een dubbele spiraal om elkaar heen liggen.
Nucleotide: Een eenheid die is gevormd uit een monosacharide (D-2-deoxyribose of D-ribose), een fosfaatgroep en één van de vier basen.
RNA: Ribo Nucleic Acid; een enkelstrengs nucleotideketen die D-ribose bevat en de base uracil (U) in plaats van thymine (T), en zorgt voor de vorming van eiwitten.
Coderende streng: De DNA-streng die de informatie bevat en dezelfde basenvolgorde heeft als het nieuw gevormde RNA (met U in plaats van T).
Matrijsstreng: De DNA-streng die tijdens de transcriptie wordt 'gelezen' om via basenpairing een complementaire RNA-kopie te vormen.
Transcriptie: Het proces waarbij een RNA-kopie wordt gemaakt van de matrijsstreng van het DNA onder invloed van het enzym RNA-polymerase.
Boodschapper-RNA (mRNA): Messenger-RNA; de RNA-kopie die de celkern verlaat en bij de ribosomen de code aflevert voor de aminozuurvolgorde van een eiwit.
Codon: Een groepje van drie opeenvolgende nucleotiden op het mRNA dat codeert voor één specifiek aminozuur.
Genetische code: De tripletcode waarbij de volgorde van de codons op het mRNA de volgorde van de aminozuren in een eiwit bepaalt.
Anticodon: Een groepje van drie basen op het transfer-RNA (tRNA) dat tegengesteld is aan en zich bindt aan een specifiek codon op het mRNA.
Translatie: Het vertalen van de genetische code in het mRNA naar de aminozuurvolgorde in het te vormen eiwit op de ribosomen.