Functiewoord - Omschrijving

Publiek

Woorden in deze lijst (31)

Origineel

Aanbeveling(advie s): De schrijver geeft, meestal aan het eind van zijn artikel, een goede raad of goed advies.
Aanleiding: De schrijver geeft aan welke gebeurtenis hem ertoe gebracht heeft zijn tekst te schrijven./De schrijver geeft aan welke gebeurtenissen anderen ertoe brachten bepaalde dingen te doen.
Afweging: De schrijver weegt voor- en nadelen of mogelijke oplossingen tegen elkaar af en maakt zo een keuze.
Anekdote: De schrijver vertelt een kort, kenmerkend of grappig verhaaltje, vaak ter inleiding van een probleem of verschijnsel.
Argument: De schrijver geeft aan waarom hij iets vindt./Synoniem: reden.
Argumentatie: De schrijver geeft meerdere argumenten voor bepaalde opvattingen./Synoniem: redenering/redenatie.
Beantwoording: De schrijver geeft antwoord op vragen. Dat kunnen vragen van een ander zijn of van de schrijver zelf./Synoniem: antwoord.
Begripsomschrijving: De schrijver probeert een zo nauwkeurig mogelijke beschrijving van een bepaald begrip te geven./Synoniem: definitie.
Beoordeling: Een (positief of negatief) oordeel over een mening of een gebeurtenis.
Bewering: Een uitspraak die de schrijver met argumenten moet onderbouwen./Synoniem: mening/stelling.
Bewijs(voering): De schrijver probeert met feiten (uit onderzoek) de juistheid van een bepaalde stelling of theorie aan te tonen.
Conclusie: De schrijver komt op grond van het voorafgaande (argumenten of gegevens) tot een gevolgtrekking./Synoniem: gevolgtrekking.
Constatering: De schrijver stelt iets vast, merkt iets op./Synoniem: vaststelling.
Definitie: De schrijver probeert een zo nauwkeurig mogelijke omschrijving van een bepaalde term te geven./Synoniem: begripsomschrijving.
Doelstelling: De schrijver geeft aan wat hij met zijn tekst wil bereiken.
Gevolgen: De schrijver beschrijft de gevolgen die door een bepaalde maatregel of een bepaald verschijnsel zijn veroorzaakt.
Hypothese: Een voorlopige stelling (of veronderstelling) die de schrijver in de rest van zijn tekst probeert te bewijzen.
Karakterisering: De schrijver geeft de voornaamste kenmerken van een verschijnsel.
Nuancering: De schrijver zwakt een bewering of een standpunt (iets) af door te laten zien dat er ook andere gezichtspunten mogelijk zijn./Verwant met: relativering.
Ontkenning: Een ontkenning volgt altijd op een bewering, meestal een uitspraak van een ander. De schrijver geeft de bewering weer en maakt dan duidelijk dat deze niet op waarheid berust.
Ontkrachting: De schrijver ontkracht een bewering of argumentatie./Zie ook: weerlegging en tegenargument.
Oorzaak: Een oorzaak geeft aan waardoor iets is ontstaan, waardoor iets is geworden zoals het is. Let op het verschil met de reden: bij een reden gaat het om wat een mens zelf wil of doet.
Oplossing: Een oplossing volgt altijd na het schetsen van een probleem.
Oproep: De schrijver vraagt, meestal aan het eind van zijn tekst, iets te doen; lezers iets te doen.
Opsomming: De schrijver geeft een reeks van meningen, voorbeelden, argumenten, verklaringen of verschijnselen.
Probleemstelling: De schrijver geeft duidelijk aan over welk probleem zijn tekst gaat.
Relativering: Afzwakking. De schrijver laat bijvoorbeeld zien dat er ook een ander kant aan een verschijnsel zit./Synoniem: nuancering.
Samenvatting: Aan het eind van een tekst of een tekstgedeelte vind je een samenvatting. De schrijver probeert in enkele zinnen de kern weer te geven.
Stelling: Een bewering die de schrijver met argumenten moet onderbouwen./Synoniem: bewering/mening/standpunt.
Tegenargument: De schrijver doet een uitspraak waarmee hij een standpunt ontkracht./Zie ook: ontkrachting en weerlegging.
Tegenstelling: De schrijver geeft aan dat een feit of bewering staat tegenover een ander feit of een andere bewering.