Vraag 18

De zilveroxidebatterijtjes zijn te groot en te zwaar voor jonge zalm.

Daarom hebben Amerikaanse onderzoekers een kleiner en lichter batterijtje, een zogenoemd zalmbatterijtje, ter grootte van een rijstkorrel ontwikkeld.

In figuur 1 is de opbouw van het batterijtje schematisch weergegeven.

Het batterijtje wordt als volgt gemaakt:

•Een aluminiumgaasje wordt ingesmeerd met een pasta van carbofluor.

•Dit gaasje wordt tussen twee dunne laagjes polypropeen (PP) gelegd.

•Daarop komt een dun velletje lithium.

•Aan de elektroden (het aluminiumgaasje en het lithiumvelletje) zijn koperdraadjes bevestigd.

•De vier laagjes worden opgerold en in een kokertje gestopt.

•Het kokertje wordt gevuld met elektrolyt en daarna dichtgemaakt.

•Alleen de twee koperdraadjes steken uit het kokertje.

De elektrolyt is een organisch oplosmiddel waarin de stof$\mathrm{LiPF}_{6}is opgelost.$\mathrm{LiPF}_{6}bestaat uit twee soorten deeltjes:$\mathrm{Li}^{+}en$\mathrm{PF}_{6}{ }^{-}.

Carbofluor wordt aangeduid met de formule$\mathrm{CF}_{x}.

In deze formule is$xeen getal dat kleiner is dan 1,25.

Wanneer het batterijtje stroom levert, treden de volgende halfreacties op:

$\mathrm{CF}_{x}+x \mathrm{e}^{-} \rightarrow \mathrm{C}+x \mathrm{~F}^{-}

$\mathrm{Li} \rightarrow \mathrm{Li}^{+}+\mathrm{e}^{-}