tekstfragment 2
'Vliegschaamte', is die wel terecht?
(1) [...] Op dit moment is de luchtvaart verantwoordelijk voor ruim 2 procent van de mondiale$\mathrm{CO}_{2}-uitstoot. Ondanks de schonere toestellen en de vele ontwikkelingen waar vliegtuigbouwers en universiteiten aan werken, is de verwachting dat de luchtvaart in de toekomst alleen maar zwaarder op het milieu gaat drukken. "De aantallen passagiers en de grote afstanden zijn het probleem", aldus Werij.
(2) Vooral de frequentie waarmee we vliegen zou dus een reden kunnen zijn voor schaamte. Toch ziet Udo Pesch, techniekfilosoof aan de TU Delft, daar niet altijd aanleiding voor. “Vliegen is niet als roken, drinken of vlees eten. Het is niet puur een individuele keuze. Soms zijn vliegreizen onvermijdelijk vanwege werk, studie of familie in het buitenland.”
(3) Hoogleraar psychologie Ap Dijksterhuis is het daarmee eens, vertelt hij aan de telefoon. Dijksterhuis is verbonden aan de Radboud Universiteit en bracht vorig jaar een boek uit over de positieve effecten die reizen op de mens heeft. “Schaamte is de verkeerde emotie. Dat betekent dat je te druk bent met wat andere mensen van jou vinden. Ik zou 'vliegschuld' toepasselijker vinden, omdat er misschien mensen zijn die een schuldgevoel richting het milieu hebben.”
naar: Susan Sjouwerman uit: www.nos.nl, 28 maart 2019
"Het gemak waarmee we nu in het vliegtuig stappen, laat een gebrek aan verantwoordelijkheid zien." (regels 89-91 van tekst 2).