Een ocarina is een blaasinstrument dat bestaat uit een romp en een hals.
De ocarina wordt aangeblazen door de hals. In de romp zitten diverse gaten die tijdens het spelen met de vingers kunnen worden afgesloten om verschillende tonen te maken. Zie figuren 1 en 2.
Met de ocarina wordt een toon gespeeld. In figuur 3 staat het oscillogram van deze toon.
Voor de trillingstijd$Tvan een toon die een ocarina produceert, geldt:
T=k \cdot \sqrt{\frac{V d}{A}}(1)
Hierin is:
•$Ade totale oppervlakte van de (niet-afgesloten) gaten;
•$dde wanddikte van de ocarina;
•$Vhet volume van de romp;
•$keen constante.
Een ocarina wordt gemaakt van klei. Nadat de klei is gedroogd, wordt de ocarina verder afgebakken in een oven. Tijdens het afbakken wordt het volume van de romp van de ocarina iets kleiner en wordt de toon van de ocarina anders dan wanneer deze volumeverandering niet zou plaatsvinden. De wanddikte blijft bij benadering constant. Om na het bakken de juiste toonhoogte te krijgen, moet men een gat kleiner maken met klei of groter slijpen.
Voer de volgende opdrachten uit:
•Beredeneer met behulp van formule (1) of de toon van een ocarina door de volumeverandering tijdens het afbakken hoger of lager wordt.
•Beredeneer of na het bakken een gat groter of kleiner moet worden gemaakt om de oorspronkelijke toonhoogte terug te krijgen.
Op deze pagina behandelen we vraag 19 van het centraal examen natuurkunde havo 2022 – tijdvak 2. Deze vraag is onderdeel van Ocarina, en is 4 punten waard.
Je kunt hier zelf het antwoord invullen en vervolgens direct de uitwerking en uitleg bekijken.
Daarnaast kun je:
