De dichter K.P. Kavafis schrijft in zijn gedicht De paarden van Achilles:
Toen zij zagen dat Patroklos gedood was, hij, zo dapper, zo krachtig en zo jong, begonnen de paarden van Achilles te wenen; hun onsterfelijke natuur kwam in opstand tegen het werk van de dood dat zij aanschouwden.
Zij schudden met hun hoofden, wuifden met de lange manen, stampten op de aarde met hun hoeven en treurden om Patroklos.
De beschrijving door Kavafis wijkt in enkele opzichten af van de beschrijving in tekst 2.