De industriële revolutie

Oorzaken

Een van de primaire oorzaken van de industriële revolutie was verbeteringen in de landbouw. Dankzij nieuwe landbouwtechnieken nam de productie toe, waardoor minder mensen op de boerderij hoefden te werken. Hierdoor ontstond er een overschot aan arbeidskrachten (mensen die in fabrieken konden gaan werken).

Daarnaast waren er goedkopere grondstoffen beschikbaar en ontstonden er grote voorraden steenkool en ijzererts. Dit zorgde ervoor dat nieuwe machines, die voornamelijk op steenkool werkten, in grote getallen geproduceerd konden worden. Deze machines waren weer essentieel voor het maken van producten.

Gevolgen

Een aardverschuiving zoals de industriële revolutie heeft uiteraard ook grote gevolgen. Het leven van mensen veranderde aanzienlijk in de 19e eeuw door de opkomst van een industriële samenleving. Mensen verlieten het platteland en trokken naar de steden om dicht bij fabrieken te wonen en te werken. Dit resulteerde in de ontwikkeling van grote steden en massaproductie, waar machines een groot aantal producten konden maken in vergelijking met handarbeid.

Dus fabrieken waar meerdere vrouwen op een dag meerdere doeken weefden, namen de plaats in van één enkele vrouw die een doek weefde.

Bovendien zagen we de opkomst van infrastructuur. Om producten snel te vervoeren, werden spoorwegen en waterwegen aangelegd. Maar er waren ook negatieve gevolgen. De stoommachines op steenkool veroorzaakten milieuvervuiling.

Maar een van de belangrijkste gevolgen was dat de welvaart steeg. Dit was echter niet voor iedereen het geval. Fabrieksarbeiders moesten lange dagen werken in ongezonde, gevaarlijke omstandigheden.

Een kapitalistische samenleving

De industriële revolutie had ook negatieve gevolgen. In deze tijd werd een kapitalistische samenleving geboren, waar het maken van winst belangrijker was dan de gezondheid en het welzijn van de arbeiders. De enige zorg was zoveel mogelijk producten maken om meer winst te maken.

Als gevolg hiervan ontstond de sociale kwestie, die de slechte werkomstandigheden en levens van arbeiders aan de kaak stelde. Dit resulteerde in de invoering van sociale wetgeving, zoals het 'Kinderwetje van Van Houten' in 1874, dat fabriekswerk voor kinderen onder de 12 jaar verbood.

De emancipatiebewegingen

Naast deze grote veranderingen ontstonden er in deze periode ook emancipatiebewegingen. Deze bewegingen streden voor de verbetering van de levensomstandigheden van minderheden in de samenleving, zoals arbeiders en vrouwen. Zij streden voor betere werkomstandigheden, betere lonen en kortere werkdagen.