Hieronder staan vier herinneringen van Nederlanders aan verschillende momenten tijdens de Tweede Wereldoorlog:
herinnering 1
Nadat er wilde geruchten over de bevrijding van Nederland de ronde deden:
'Ik hoorde de geruchten toen ik bij de jongerenorganisatie van de NSB aankwam. Ik beschouwde deze zangrepetitie als afscheid en we zongen alle liederen uit ons boek. Sommigen van ons huilden. Diezelfde nacht nog moesten we vluchten uit Amsterdam. Maar we komen terug, dacht ik.'
herinnering 2
Nadat Rotterdam door Duitse vliegtuigen werd gebombardeerd: 'Hoe lang hadden we gerend? Ik weet het niet. Op een gegeven moment zagen we een huis waar we om water vroegen. De vrouw hield ons een fluitketel voor waar we uit dronken. Ik dacht, ze laat ons drinken uit een fluitketel, geen glas, geen kopje.'
herinnering 3
Nadat Nederland was bezet:
'Van de Duitsers zagen we die eerste oorlogstijd niet veel. De mensen gingen weer aan het werk, kinderen gingen naar school. Na een paar weken konden we ook weer naar voetbal. Clubs en verenigingen gingen door met hun activiteiten.'
herinnering 4
Nadat voor het eerst grote hoeveelheden mensen moesten onderduiken: 'Ze zei tegen mij: "Zeg Frits, wij moeten een organisatie oprichten, zodat wij onderduikers kunnen helpen. En ik vind dat jij dat moet doen. Zou het nou zo erg zijn als jij om het leven kwam en er duizenden jongens gered werden?" Daar kon ik niks op zeggen. Wij hebben toen samen een landelijke organisatie opgericht.'