Edzard BornemanHormoon X komt vanuit de weefselvloeistof via het celmembraan de cel binnen. Bevat de cel geen receptoreiwit voor hormoon X, dan verdwijnt het hormoon weer uit de cel. Bevat de cel wel een receptoreiwit, dan treedt een binding op tussen het hormoon en het receptoreiwit. Het gevolg daarvan is dat eiwitten worden aangemaakt.
Waardoor kan een receptoreiwit voor hormoon X niet aan een ander hormoon binden?
Hormonen zijn signaalstoffen die communicatie over grote afstand en langdurig mogelijk maken. Hormoonklieren geven hormonen af, dit wordt secretie genoemd. Er zijn twee soorten hormoonklieren: endocriene klieren en exocriene klieren.
•Endocriene klieren geven hormonen af aan het inwendig milieu, zoals het bloed (Afbeelding 1). Ze zijn dus verantwoordelijk voor de interne regulatie van hormonen.
•Exocriene klieren hebben een afvoerbuis naar het externe milieu (Afbeelding 2). Ze zijn verantwoordelijk voor de uitscheiding van hormonen naar het externe milieu.
Het onderscheid tussen endocriene en exocriene klieren is belangrijk voor ons begrip van de secretieprocessen van hormonen.
Een doelwitorgaan wordt aangestuurd door een hormoonklier en bevat receptoren die alleen gevoelig zijn voor dat specifieke hormoon. Hormonen worden herkend door doelwitorganen door een sleutelslot principe, waarbij de hormoonreceptor het slot is en het hormoon de sleutel.
De hormoonspiegel en het aantal receptoren hebben invloed op de reactie van het doelwitorgaan. Hoe meer hormonen beschikbaar zijn, hoe heftiger de reactie. Daarnaast kan het aantal receptoren ook de reactie regelen; hoe meer receptoren aanwezig zijn in een organisme, hoe beter het kan luisteren naar de hormonen.
Genregulatie kan op twee manieren gebeuren via hormonen:
1.Een hormoon bindt aan een receptor die op het celmembraan zit.
2.Een hormoon bindt aan een receptor die zich in een cel bevindt.
Voor het eerste geval moet het hormoon door een celmembraan kunnen gaan, wat betekent dat het hormoon meestal vetoplosbaar en klein is. Dit leidt tot de vorming van een hormoon-receptor complex.
Voor het tweede geval ligt de receptor op het celmembraan, omdat het hormoon te groot is en niet door het membraan kan. Dit proces wordt de second messenger manier genoemd en leidt tot een reeks reacties in de cel, zoals genregulatie en de activering van bepaalde enzymen.
De locatie van hormoonklieren in het lichaam kan variëren, maar hun algemene locaties worden beschouwd als basiskennis. Ondanks hun locatie blijven de functies van hormonen hetzelfde, omdat ze via het bloed worden vervoerd en ongeacht waar ze in het bloed komen, kunnen functioneren.
Hormonen kunnen ook buiten het lichaam functioneren. Als voorbeeld dient het verhaal over loopse honden in het wilde westen. Wanneer een teefje loops wordt, verspreidt ze vier hormonen die wolven aantrekken. Hoewel deze hormonen buiten het lichaam functioneren, zijn ze analoog aan de werking van hormonen binnen het lichaam. Het gebruik van deze zogenaamde feromonen is echter niet universeel toegepast en verschilt per situatie en soort.
Alle informatie die ik voor mijn toetsen moet kennen is aanwezig, de powerpoints zijn duidelijk en makkelijk te begrijpen. De opdrachten passen altijd goed bij het onderwerp en ondersteunen goed bij het leren. JoJoschool is erg overzichtelijk voor mij!
Ik gebruik het nu voor Biologie, het werkt ontzettend goed, het is heel overzichtelijk en alles wordt behandeld. Hoog rendement haal ik met leren, geen langdradige verhalen, maar ook niet te moeilijk. Het houdt ook automatisch bij hoe ver je bent.
Het is voor mij een erg goede manier om de leerstof voor toetsen te begrijpen. De video’s zijn een stuk duidelijker en beter dan de meeste video’s op YouTube.
86% van onze leerlingen zegt hoger te scoren.
Een alternatief op dure bijles, altijd uitgelegd door bevoegde docenten.
83% van onze leerlingen zegt onderwerpen sneller te begrijpen.
