Begrippen van Gebergten: vorming en afbraak

Publiek

Woorden in deze lijst (17)

Origineel

Asthenosfeer: De laag onder de lithosfeer, bestaande uit gedeeltelijk gesmolten gesteente dat plastisch is.
Breukgebergten: Gebergten die ontstaan door breuken in de aardkorst, vaak door divergentie van aardplaten.
Convergentie: Het naar elkaar toe bewegen van aardplaten, wat kan leiden tot plooiing en gebergtevorming.
Divergentie: Het uit elkaar bewegen van aardplaten, wat kan leiden tot breukvorming en slenkvorming.
Erosie: Het proces waarbij verweringsmateriaal door wind, water of ijs wordt verplaatst.
Gebergten: Grote natuurlijke verhogingen van het aardoppervlak, vaak met steile hellingen en aanzienlijke hoogteverschillen.
Gebergtenvorming: Het proces waarbij gebergten ontstaan door tektonische krachten zoals plooiing en breukvorming.
Horst: Een stuk aardkorst dat langs breuken omhoog is gekomen.
Jong gebergte: Gebergten jonger dan 100 miljoen jaar, gekenmerkt door scherpe pieken en groot reliëf.
Lithosfeer: De buitenste laag van de aarde, bestaande uit de aardkorst en het bovenste deel van de mantel.
Oud gebergte: Gebergten ouder dan 100 miljoen jaar, gekenmerkt door afgeronde vormen en minder reliëf.
Plooiingsgebergten: Gebergten die ontstaan door de plooiing van aardlagen als gevolg van convergentie van aardplaten.
Riftzone: Een gebied waar de aardkorst uit elkaar wordt getrokken, vaak gekenmerkt door slenken.
Sedimentatie: Het proces waarbij verplaatst verweringsmateriaal wordt afgezet.
Slenk: Een langwerpig gebied dat tussen twee breuken in de aardkorst is gezakt.
Subductie: Het proces waarbij een oceanische plaat onder een continentale plaat schuift, vaak leidend tot vulkanisme en gebergtevorming.
Verwering: Het proces waarbij gesteente afbreekt door invloeden van weer en klimaat.